Pętla range-for
Kurs C++ · Wyjaśnienie, przykłady, oczekiwany wynik i ćwiczenie.
Range-based for upraszcza przechodzenie po tablicach i kontenerach. Sposób deklaracji elementu decyduje, czy czytasz kopię, zmieniasz oryginał, czy tylko go oglądasz.
Poznasz for (auto x : c), auto&, const auto&, tablice, std::vector, std::string, std::map oraz structured bindings.
Pojęcia i konstrukcje w przykładach
Każdy wymieniony mechanizm jest pokazany w samodzielnym programie. Przeczytaj wyjaśnienie, skompiluj kod i porównaj wynik, a potem zmień dane wejściowe.
- for (auto x : c) — Iteracja przez kopię.
- for (auto& x : c) — Iteracja przez referencję i modyfikacja.
- for (const auto& x : c) — Odczyt bez kopiowania elementów.
- std::vector — Kontener do iteracji.
- std::string — Można iterować po kolejnych bajtach/char.
- std::map — Kontener par klucz–wartość.
- structured bindings — Rozpakowuje pary na osobne nazwy.
Uruchamianie C++
Zapisz cały kod wybranego przykładu jako main.cpp i uruchom w terminalu: g++ -std=c++17 -Wall -Wextra -Wpedantic main.cpp -o program, następnie ./program (Linux/macOS) lub program.exe (Windows). Każdy przykład kompiluj osobno, ponieważ każdy zawiera własną funkcję main().
Standard: C++17. Bloki kodu zawierają kompletne, samodzielne pliki źródłowe, wraz z potrzebnymi nagłówkami. Wyniki sprawdzono przez skompilowanie i uruchomienie programów.
Przykłady krok po kroku
Przykład 1 — Range-for po zwykłej tablicy
Tablica ma znany zakres, więc indeksy są zbędne.
#include <iostream>
int main() {
int t[]{1,2,3};
for (int x : t) std::cout << x << "\n";
return 0;
}
1 2 3
Przykład 2 — auto — iteracja przez kopię
Zmiana x dotyczy tylko kopii.
#include <iostream>
#include <vector>
int main() {
std::vector<int> v{2,4};
for (auto x : v) x *= 3;
std::cout << v[0] << " " << v[1] << "\n";
return 0;
}
2 4
Przykład 3 — auto& — modyfikacja oryginału
Referencja x zmienia wartości w kontenerze.
#include <iostream>
#include <vector>
int main() {
std::vector<int> v{2,4};
for (auto& x : v) x *= 3;
std::cout << v[0] << " " << v[1] << "\n";
return 0;
}
6 12
Przykład 4 — const auto& — bez kopiowania
Dobre rozwiązanie dla dużych, tylko odczytywanych obiektów.
#include <iostream>
#include <vector>
#include <string>
int main() {
std::vector<std::string> imiona{"Ala", "Ola"};
for (const auto& imie : imiona) std::cout << imie << "\n";
return 0;
}
Ala Ola
Przykład 5 — Range-for po std::string
Pętla odwiedza jednostki char napisu.
#include <iostream>
#include <string>
int main() {
std::string s = "ABC";
for (char c : s) std::cout << c << "-";
std::cout << "\n";
return 0;
}
A-B-C-
Przykład 6 — Range-for po mapie z parą
Map jest uporządkowana według klucza.
#include <iostream>
#include <map>
#include <string>
int main() {
std::map<std::string, int> oceny{{"Ala", 5}, {"Ola", 4}};
for (const auto& wpis : oceny) std::cout << wpis.first << ":" << wpis.second << "\n";
return 0;
}
Ala:5 Ola:4
Przykład 7 — Structured bindings [klucz,wartosc]
C++17 pozwala bezpośrednio nazwać oba składniki pary.
#include <iostream>
#include <map>
#include <string>
int main() {
std::map<std::string, int> oceny{{"Ala", 5}, {"Ola", 4}};
for (const auto& [imie, ocena] : oceny) std::cout << imie << "=" << ocena << "\n";
return 0;
}
Ala=5 Ola=4
W range-for użycie auto często kopiuje element. Do modyfikacji używaj auto&, a do odczytu większych obiektów const auto&. Range-for nie zwraca indeksu automatycznie.
Spróbuj samodzielnie
Podwój elementy vector<int> w range-for i porównaj wyniki z wersją bez referencji.
Dlaczego auto& zmienia vector, a auto nie?
Jeśli rozumiesz przykład, oznacz lekcję jako ukończoną i przejdź dalej.